Biografie

Jeugd

Karl Hammer werd geboren als Karl Kaatee op 19 september 1959 op de Wallen van Amsterdam. De naam Hammer heeft hij van zijn pleegvader aangenomen nadat zijn eigen vader (Piet Kaatee) was gestorven. Toen Karl op zijn zesde in een gracht viel en op eigen kracht naar de kant zwom kreeg hij de bijnaam 'Flipper', naar de dolfijn uit de populaire TV-serie. Opgegroeid in een gewelddadig gezin bracht hij een deel van zijn jeugd door op tehuizen waaronder het Maria Internaat in Amersfoort en 't Hoogt in Hilversum. Iedere keer liep hij weg en daardoor leefde hij in zijn tienerjaren in de Amsterdamse nachtwereld van prostitutie, wapens, drugs, overvallen en fraude. Onvermijdelijk belandde hij diverse malen in tuchthuizen en de gevangenis. Het was pas nadat hij opnieuw voor langere tijd in de gevangenis belandde dat hij als volwassen man de criminaliteit definitief de rug toekeerde.

Media

Met slechts één jaar MAVO (waar hij als lastige puber vanaf gestuurd werd) begon Karl in de jaren '80 als jonge man bij het AVRO televisieprogramma Stuif es in waar hij hielp met schoonmaken. Van daaruit werkte hij zich als autodidact op tot productie-assistent en vaste video-editor bij verschillende programma's zoals Vinger aan de Pols, Televizier Magazin en het muziekprogramma Toppop. Na enkele jaren maakte hij via Willem van Kooten als freelancer de overstap naar commerciële omroep. Hij werd radiopresentator bij de lancering van Cable One en vervolgens regisseur voor Joop van den Ende en diens 'sterrennet' TV10 dat later RTL-Veronique (RTL4) werd. Met zijn ontdekking van een maas in de mediawet, het zogenaamde AM/FM dubbelbeleg, doorbrak Karl de hegemonie van de publieke omroep op etherfrequenties. Door zijn toedoen werd commerciële radio in de ether mogelijk. Zijn initiatief voor de Nationale Verkeerszender Radio RPM, een truckerstation op de AM 675 kHz mislukte, maar andere zenders zoals Radio 10 Gold en Sky Radio konden er wel de vruchten van plukken. Begin jaren negentig werkte Karl als manager en regisseur voor grote internationale mediabedrijven als de KirchGruppe (o.m. de serie Phantastische Phänomene) en was ook te vinden op grote evenementen zoals MIPTV, NATPE en het Filmfestival van Cannes.

Schrijver

In 2006 bracht uitgeverij Elmar Hammers boek Satans lied uit, over de occulte motieven voor de roof van het paneel De rechtvaardige rechters van Jan van Eyck. Ruim een jaar later verscheen De tranen van de wolf, een journalistieke speurtocht naar de persoonlijke diamanten van Adolf Hitler en de mogelijke bergplaats van een lading Nazi-goud.

Op 20 november 2008 werd in het bijzijn van minister André Rouvoet het boek Ik ben geen kind meer gelanceerd, waarin Karl op basis van zijn eigen ervaringen als jongerencoach en met medewerking van enkele onderzoekinstituten, wetenschappers en de politieke partijen CDA en SP een beeld van de Nederlandse jeugd schetste. Karl beschreef zelf het boek als "een afscheid van tien jaar werken als jongerencoach".

Ook schreef hij een tekst voor Liesbeth List in de documentaire "Cirkels", over een man wiens vrouw MPS heeft. Als eindredacteur begeleidde hij in 2009 het Mediaboek Video en Televisie Maken dat door televisieprofessionals uit Hilversum werd samengesteld om jongeren meer mediabewust te maken. In 2010 werd zijn boek Satans lied door uitgeverij Stacey International in het Engels gepubliceerd onder de titel The secret of the sacred panel. Daarna volgden verschillende andere landen waaronder in januari 2012 de bestsellerlijst in Polen onder de titel Tajemnica Oltarza Gandawskiego. In 2011 / 2012 publiceerde Uitgeverij Elmar de boeken Satans lied en De Tranen van de Wolf in heruitgaven onder nieuwe titels De Grootste Kunstroof uit de Geschiedenis en Gezocht: Codebrekers dat uitgebreid het nieuws haalde in krant en op TV in Nederland en België haalde. Van dat laatste boek is inmiddels eveneens een Engelstalige versie uitgegeven onder de naam The Hunt for the Nazi Gold: Secrets of the March Impromptu code revealed.

Fotograaf

Karl is ook als kunstfotograaf werkzaam waarbij zijn werk inmiddels in verschillende internationale galeries te vinden is. Hoewel hij in de eerste jaren gebruik maakte van uitbundige kleuren, is zijn palet soberder geworden. Zijn fotostijl kenmerkt zich volgens critici door een wat dromerig karakter met spirituele ondertonen. Daarnaast zijn de fotografische onderwerpen zich van natuur en stillevens gaan toespitsen op voornamelijk mythologische, religieuze en maatschappelijke thema's. Karl richt zich daarbij hoofdzakelijk op imaginair realisme een afgeleidde vorm van magisch realisme. Zijn boek Beeld en regie in fotografie is inmiddels een standaardwerk geworden voor veel aankomende fotografen en modellen, waarbij dramaturgie en klassieke kunst worden gecombineerd met fotografie.