Codebrekers

Gezocht: Codebrekers

Op deze pagina stond voorheen de Marsch Impromptu, het gecodeerde document waarin een mogelijke code van Nazi's was verborgen. Het is nu voor onderzoek publiekelijk toegankelijk op Wikimedia. Een paar jaar lang beet Karl zich vast in deze code en hoewel hij het grootste deel wist te ontcijferen, lukte het hem niet om de bergplaats te vinden. Speurend in Duitsland, met name rond Mittenwald, raakte hij er van overtuigd dat hij iets over het hoofd zag. In november 2012 verscheen er een artikel in de Engelse pers over een gevonden postduif uit de Tweede Wereldoorlog die aan zijn pootje nog een gecodeerd bericht had. Maar niemand begreep de code en daarom werd het publiek opgeroepen om mee te denken. Dit inspireerde Karl om in December 2012 een ultieme publieksoproep te plaatsen. Sinds die oproep zijn er honderden reacties binnengekomen, sommige zinnig en sommige niet. Regelmatig ook kwamen er 'ontdekkingen' die in de laatste jaren reeds door Karl Hammer waren onderzocht en in zijn boek beschreven waren. Inmiddels heeft zich in het najaar van 2015 een interessante ontwikkeling voorgedaan.

2015 - 2017

Naar aanleiding van zijn boek Codebrekers, kreeg Karl Hammer in de nazomer van 2015 een tip vanuit Duitsland die veelbelovend leek. Iemand uit een familie die in Mittenwald woonde vertelde hem dat een van de oudere familieleden eens had verteld dat er een bergplaats voor de diamanten van Hitler was geweest. Er zou echter geen goud zijn verborgen. Onder strikte waarborgen van anonimiteit heeft Hammer met de familie gesproken. Zij wilden om begrijpelijke redenen niet betrokken raken bij het naziverleden dat nog altijd een emotioneel wespennest is. De informatie die Hammer kreeg, wees naar een plek nabij het oude spoor van Mittenwald waarvan een gedeelte inderdaad nog stamt uit de nazitijd. Onafhankelijk van het voorgaande had Karl Hammer sinds enige tijd contact met een Nederlandse man die, evenals vele anderen die het boek Codebrekers hadden gelezen, een speurtocht had ondernomen. Het betrof de vioolbouwer Cyril Whistler over wie op 12 maart 2015 een krantenartikel in De Gelderlander was verschenen. Whistler meende de code gekraakt te hebben en wilde zijn oplossing aan Hammer voorleggen. Die was op dat moment echter nog te druk met zijn nieuwe boek De zetel van Franciscus. Uiteindelijk vond op maandag 16 november 2015 de ontmoeting plaats tussen Karl Hammer en Cyril Whistler. Aan de hand van gedetailleerde documentatie zette Whistler zijn oplossing uiteen waarbij hij minutieus ieder detail kon toelichten. Tot grote verbazing van Hammer wees de speurtocht van Whistler naar precies dezelfde locatie waarover Hammer eerder een tip in Duitsland had gekregen. Omdat Whistler zijn oplossing met documentatie en argumenten kon onderbouwen, was Hammer ervan overtuigd dat hij die oplossing onafhankelijk van de tip had verkregen. En dit betekende dat de code in de Marsch Impromptu gebroken was. En daarmee kan het boek dus uit de handel worden gehaald. Echter! Uiteindelijk bleek de locatie van Cyril toch niets op te leveren en in 2016 vertrok Karl nogmaals naar Mittenwald om daar persoonlijk onderzoek te doen. Toen hij de beroemde kerk bezocht en bij toeval in de binnentuin terechtkwam, zag hij opeens hoe veel details van de code van toepassing waren op de inrichting van deze binnentuin. In juli 2017 deed hij hierover verslag in een radio-interview bij EenVandaag.
Binnenplaats Kerk Mittenwald

FAQ's

Er zijn nogal wat samenszweringstheorieën rondom het boek. Sommige zijn direct gericht tegen Karl en beweren bijvoorbeeld dat hij heimelijk een Werewolf-agent is. Kennelijk waren deze mensen niet in staat om het boek goed te lezen waarin Karl zonder meer de Nazi-misdaden en Fascisme veroordeelde. Pag. 189 "Wat mij betrof had er zeer zeker een doelbewuste vervolging van joden en andere minderheden plaatsgevonden. Hoeveel slachtoffers er zijn gevallen vond ik irrelevant. Al was er iedere dag maar één persoon vervolgd omwille van zijn religie, ras, lichamelijke gebreken of sociale status, dan nog was dat er één te veel."

Andere samenzweringstheorieën menen dat Karl een geheim agent van het Vaticaan is, de Russische KGB, de CIA, Britse MI5 en MI6, en nog allerlei andere inlichtingendiensten of geheime groeperingen. Dit soort verhalen zijn grappig, maar verder zijn het volstrekte verzinsels.

Veelgestelde Vragen, beantwoord door Karl persoonlijk.

Is het document echt?
Ik heb altijd overal in alle interviews zoals in de Volkskrant en op de facebookgroep gezegd dat het onmogelijk is om met 100% zekerheid te zeggen of het document echt is. Ook in de uitzending van EenVandaag hou ik een slag om de arm en in Reyers Laat zeg ik zelfs tot tweemaal toe dat het niet mogelijk is om 100% zeker te zijn van de echtheid, maar ik ben zelf daar wel van overtuigd. De mensen die beweren dat ik opzettelijk misleidend bezig was, hebben dus niet erg goed geluisterd / gelezen.

Is het verhaal fictie?
In het voorwoord (Lees Mij) van Gezocht: Codebrekers staat dat het verhaal "een reconstructie" is en dat ik "de overgeleverde visies van een priester en anderen" beschrijf. Een overlevering betekent dat het dus een verhaal is dat de ronde doet maar niet noodzakelijkerwijs (helemaal) waar hoeft te zijn. Verderop in het boek (Deel 3) staat over Schulz; "Hij wilde daarom zo nauwkeurig mogelijk het verhaal vertellen zoals het hem was overgeleverd, aangevuld met zijn eigen reconstructie van de gebeurtenissen." Opnieuw is er hier dus sprake van een overlevering en een (eigen) reconstructie. Iedere reconstructie van een overlevering biedt de auteur de vrijheid om aannames te doen en daarmee tot op zekere hoogte een eigen invulling te geven. Dit zie je ook bij documentaires van Discovery Channel, National Geographic en anderen. Dat e.e.a. gedramatiseerd is weergegeven, is eveneens iets dat vaak wordt gedaan bij documentaires voor een groot publiek.

Hoe zit het met 25.000 of 12.000 euro beloning?
Bij de publicatie van de eerste editie van het boek heb ik € 25.000 euro uitgeloofd, maar die termijn was inmiddels verlopen. Bij de heruitgave heb ik € 12.000 uitgeloofd omdat het boek op 12.12.12. werd gelanceerd. Ook die termijn is inmiddels na enkele jaren verlopen. Er staat nu dus geen beloning meer beschikbaar. Een aantal mensen beweerde dat ik hen onterecht de beloning heb onthouden. Het antwoord is heel simpel; niemand heeft mij gedurende de periode van de beloning ook maar iets laten zien dat zelfs maar in de buurt kwam van een tastbare oplossing en daarnaast publiceerden deze mensen hun bevindingen lukraak op internet, waarmee dus de voorwaarden voor de beloning geschonden werd. Sommige codebrekers maakten mij het verwijt dat ik niets deed met de oplossingen die ze mij toestuurden. Het klopt dat ik niets met die oplossingen deed omdat ik namelijk enkele honderden oplossingen en suggesties toegestuurd kreeg en het gewoon onmogelijk was om alles inhoudelijk te onderzoeken en met de schrijvers te bespreken. Bovendien stond in de beloningsvoorwaarden heel duidelijk dat ik niet zelf actie hoefde te ondernemen.

Verwarring over de achternaam en geboortedatum
Ik ben geboren op 19.09.1959 in Amsterdam als Karl Kaatee en kreeg na het overlijden van mijn biologische vader de achternaam van mijn pleegvader (Hammer). Als volwassen man wilde ik graag om emotionele redenen de naam Kaatee terug en publiceerde om die reden mijn eerste twee boeken onder Karl Hammer Kaatee. Uiteindelijk bleek dat ik niet formeel de naam Kaatee kon blijven behouden en heb het daarom losgelaten, te meer omdat de naam voor de internationale lezers (Polen, Engeland, Turkije) lastig was.
Wat betreft de fout in de geboortedatum; mijn website wordt niet door mijzelf gemaakt of aangevuld. De persoon die dit deed heeft een typefout overgenomen die op mijn facebookpagina stond en een 6 i.p.v. 5 geschreven waardoor 1959 opeens 1969 werd. Niets bijzonders dus.

Is Peter Schulz de neonazi uit het artikel van Der Spiegel?
Als - dus ALS - deze Peter Schulz al mijn bron zou zijn, en ik zeg hiermee niet dat hij dit is, dan staat er in het artikel van Der Spiegel (29.04.1996) heel duidelijk dat hij een informant was (geworden) voor de geheime dienst en dat door zijn informatie de naziclub juist kon worden ontmanteld.
"Doch 1993 gelang es einem versierten V-Mann-Führer des Düsseldorfer Verfassungsschutzes mit dem Decknamen "Uwe Niesrath", Schulz für den Dienst anzuwerben. [....] Da Wehrsportler Schulz seinem V-Mann-Führer alle Verästelungen enthüllte, konnte seine Nazi-Truppe im Herbst letzten Jahres vom Staatsschutz zerschlagen werden."

Verwijtend krantenartikel, website en boek.
In juni 2015 verscheen er inderdaad een verwijtend krantenartikel over mij in België maar ik heb het niet gelezen omdat je daarvoor moest inloggen. Mijn uitgever heeft de tekst toegestuurd gekregen om te controleren op auteursrechtzaken. Verder vond hij het niet interessant. Het was domweg nepnieuws zoals we dat tegenwoordig zo vaak zien. Net als het boek dat zou verschijnen en dat de aanleiding was voor het artikel. Geen enkele uitgever wilde dat boek overigens publiceren, zodat het door die schrijvers in eigen beheer moest worden gepubliceerd als e-book (wat ook al niet goed slaagde).
Ik heb verder geen probleem met de aandacht en de kritiek. Zowel mijn boeken als mijn fotografie maken veel los en al jaren krijg ik enerzijds grote complimenten, anderzijds beschimpingen. Persoonlijk raakt het me niet meer want daarvoor ben ik te spiritueel ingesteld terwijl het zakelijk alleen maar goed voor mij blijkt te zijn. In het weekend van het krantenartikel piekte de online verkoop van mijn boeken.

Waarom geheime informanten?
Zoals hierboven gezegd heb ik geen probleem met de aanvallen op mijn persoon en reputatie door mensen die ik eens omschreef als een groep jankende hyena's die een prooi ruiken (in Internet-termen worden dit soort mensen 'trollen' genoemd). Ze hebben weinig beheersing over hun dierlijke instincten en zijn in hun scoringsdrift en sensatiezucht bereid om andere mensen te beschadigen. Maar hoewel ik voor hen onaantastbaar ben, geldt dit niet voor sommige van mijn informanten die gewone burgers met een gezin zijn. Zij zouden niet weten hoe ze met die druk om moesten gaan en hun leven zou verwoest kunnen worden door die 'hyena's'. Daarom bescherm ik hen en noem geen namen van die informanten.

Komt er een vervolgboek?
Nee. Oorspronkelijk had ik het plan voor een update maar gaandeweg besefte ik dat ik daarvoor de medewerking nodig had van verschillende mensen die een vorm van auteursrecht hadden op hun ontcijfering. In tegenstelling tot de hyena's ben ik namelijk niet bereid de wet te overtreden en auteursrecht te schenden. De mensen die ik wel enigszins serieus neem, hebben geen behoefte aan een boek of zijn er zelf al mee bezig. Dat laat mij dus geen ruimte en daarom ga ik verder met andere projecten. Het wordt natuurlijk anders wanneer een ondezoek naar de locatie in de binnentuin van de kerk in Mittenwald iets oplevert.